تبليغاتX
ミ★ミ(وبلاگ انجمن نجوم فرزانگان)ミ★ミ

ミ★ミ(وبلاگ انجمن نجوم فرزانگان)ミ★ミ

برگذاری مراسم خداحافظی با دیسکاوری

برگزاری مراسم خداحافظی دیسکاوری در فضا

فضانوردان شاتل دیسکاوری پس از حضور در مراسم خداحافظی دیسکاوری، با بستن درهای دریچه میان ایستگاه فضایی بین المللی و شاتل، آخرین تماسهای دیسکاوری با ایستگاه را برای همیشه قطع کرده و دیسکاوری برای همیشه به زمین باز خواهد گشت.

به گزارش خبرگزاری مهر، پس از بازگشت از ماموریت خداحافظی با ایستگاه بین المللی فضایی، شاتل دیسکاوری برای همیشه بازنشسته شده و مابقی عمر خود را در موزه ای ساکن خواهد شد.

دیسکاوری و ۶ سرنشینش بیش از یک هفته در ایستگاه فضایی اقامت کرده و به همراه لوازم یدکی و اتاقک جدید انبار تجهیزات، اولین فضانورد روباتیک انسان نمای جهان را نیز به ایستگاه انتقال دادند.

مرکز کنترل پرواز مدت ماموریت شاتل را دو روز افزایش داد و به این شکل فضانوردان فرصت کافی پیدا کردند تا اتاقک انباری که به ایستگاه حمل کرده بودند را تخلیه کرده و ابزار درون آن را به ایستگاه انتقال دهند.

پیش از خداحافظی شاتل با ایستگاه، فضانوردان ساکن ایستگاه به همراه سرنشینان دیسکاوری مراسم خداحافظی ویژه ای را برای شاتل بازنشسته ناسا برگزار کردند. این مراسم در لابراتوار "دستنی" آمریکا برگزار شد.

"اسکات کلی" فرمانده ایستگاه فضایی در این مراسم به نمایندگی از نیروهای ساکن در ایستگاه درباره شاتل دیسکاوری گفت: دلمان برای دیسکاوری تنگ خواهد شد، این شاتل فضاپیمای بسیار عالی بود و بیشتر از دیگر شاتلهای فضایی و به خوبی از ایستگاه فضایی پشتیبانی کرده است، برای دیسکاوری سفری بی خطر را آرزو می کنیم.

دریچه های میان ایستگاه و شاتل راس ساعت ۲۱:۱۱ به وقت گپرینویچ بسته خواهند شد و فضانوردان پیش از جدا شدن از ایستگاه، شب را سپری کرده سپس سفر خود را به سوی زمین آغاز خواهند کرد. قرار است دیسکاوری روز چهارشنبه ۹ مارچ ۲۰۱۱ در پایگاه فضایی کندی فرود بیاید.

طی ۳۹ ماموریت فضایی که توسط دیسکاوری انجام گرفته، ۱۳ ماموریت آن به بازدید از ایستگاه اختصاص یافته است.

این شاتل پس از ۲۷ سال پرواز فضایی بازنشسته خواهد شد و در پی آن شاتلهای اندیور و آتلانتیس نیز پس از انجام آخرین ماموریتهای خود، به عمر کاریشان پایان خواهند داد.

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم اسفند 1389ساعت 18:59  توسط نجومي هاي فرزانگان بناب  | 

یاد اون روز بخیر...

سلام بر دوستان خوب و عاشقان آسمان با عظمت خدا.

یادتونه ۱۷ بهمن ۱۳۸۸ رو؟واسه ما فرزانگانی ها روزی به یاد ماندنی بود...خیلی خوش گذشت...من که بعد از تموم شدن اون روز گریه ام گرفت.یعنی خیلی ها گریه کردن.

آره...نمایشگاه نجوم مدرسه فرزانگان بناب بود.با حضور استادان بزرگ کشورمون آقای دکتر پژمان نوروزی و استاد سید هادی طباطبایی و با حضور آقای بایگان رئیس محترم آموزش و پرورش بناب و آقای ممقانی مدیر شایسته ی علامه طباطبایی بناب و....خیلی های دیگه که باعث شدن این روز خیلی خوب به پایان برسه...

مهم ترین افرادی که باعث شدند من و خیلی های دیگه به نجوم علاقه مند بشیم و این نمایشگاه برگذار بشه مدیر سابقمون سرکار خانم ارجمندی و کتابدار قبلیمون سرکار خانم آقا محمدی بودن.ازشون نهایت تشکر رو می کنم.

از مدرسه ی علامه طباطبایی هم واسه بازدید اومده بودن...جریان هایی پیش اومد اون روز که واسه خودشون جالب بودن!از مدرسه چمران(نمونه دولتی-دبیرستان)هم اومده بودن و خیلی استقبال کردن...

امروز یاد ۱۷ بهمن سال قبل افتادم.همه ی اون لحظه ها از جلوی چشمم رد شدن.فوق العاده بودیم...مثل همیشه...مثل تموم سمپادی های باهوش کشور عزیزمون.

آرزوم اینه که یه بار دیگه بتونیم همچین کارایی رو به همت دوستای گل و باهوش فرزانگان انجام بدیم...

آسمونی پر ستاره تقدیم به روی ماهتون!

ارادتمند شما نجومی ها:حمیده اشرفی

پ.ن:احساس می کنم اینجا دیگه رنگ و بوی اون روزا رو نداره...چرا؟خیلی سوت و کوره...

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم بهمن 1389ساعت 18:37  توسط نجومي هاي فرزانگان بناب  | 

بقایای یکی از نخستین ستارگان جهان کشف شد

دانشمندان بریتانیایی و آمریکایی بقایای ستاره‌ای را که بیش از ۱۳ میلیارد سال قبل منفجر شده کشف کرده‌اند.

به گفته آن‌ها این احتمالا یکی از اولین ستارگانی بود که در کیهان به درخشش در آمدند و جهان را روشن کردند.

همه آنچه از این ستاره کهن باقی مانده توده‌ای از گاز است که در اثر انفجار ستاره در فضا منتشر شد.

میزان تراکم اتم‌های این توده گاز بی‌شباهت به آنچیزی است که امروز در جهان نزدیک به ما دیده می‌شود و بیشتر شبیه به آنچیزی است که از ستارگانی که فقط از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده بودند، انتظار داریم.

این تحقیقات با تکیه بر رصدهای دو عدد از قوی‌ترین تلسکوپ‌های جهان - تاسیسات کک در هاوائی و وی ال تی در شیلی - انجام شد و نتایج آن در نشریه «مانتلی نوتیسز» متعلق به انجمن سلطنتی نجوم بریتانیا چاپ شده است.

گفته می‌شود که این مطالعه شناخت تازه‌ای از رویدادهای کلیدی در نخستین مراحل اولیه کیهان فراهم می‌کند، به خصوص فراهم آورنده جزئیات تازه‌ای درباره پایان به اصطلاح «قرون تاریک» است، یعنی زمانی که ستارگان هنوز به وجود نیامده بودند.

پروفسور مک پتینی از موسسه نجوم کامبریج توضیح داد: «این دوره‌ای است که در مورد آن خیلی کم می‌دانیم، اما جهان در آن زمان جای خیلی کسل کننده‌ای بود، پر از هیدروژن و گاز هلیوم و به سختی چیز دیگری در آن پیدا می‌شد؛ هیچ نوری وجود نداشت برای همین به آن قرون تاریک می‌گویند.»

 «و بعد به گونه‌ای از این وضعیت اولیه به ترکیبی فوق العاده از ستارگان و سیارات و کهکشان‌هایی که امروز در اطراف خود می‌بینیم بدل شد.»

تیم آقای پتینی با کار در کک و وی ال تی (Very Large Telescope) به کاوش در مورد ترکیب توده‌های دور افتاده گاز که به «سیستم‌های فرونشسته دیمان آلفا» معروف هستند پرداخت.

آن‌ها مطالعات خود را در پرتو نور ساطع شده از اختروش‌ها (کوازار) - کهکشان‌های بسیار درخشان که علت درخشش آن‌ها سیاهچاله‌های عظیم در مرکز کهکشان است - انجام دادند.


این تحقیقات به شناسایی یک «دی ال‌ای» خاص منجر شد که یک مشخصه شیمیایی منحصر به فرد داشت - به طوری که نسبت اتم‌های کربن به آهن آن ۳۵ بار بزرگ‌تر از آنچیزی است که در خورشید اندازه گیری می‌شود. به این ترتیب محققان نتیجه گیری کردند که این گاز توسط ستاره‌ای که جرم آن ۲۵ بار بزرگ‌تر از خورشید است و اصلا فقط از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده بود در فضا منتشر شده است - دقیقا‌‌ همان نوع ستاره‌ای که انتظار می‌رود به قرون تاریک پایان داده باشد.

پروفسور پتینی که این تحقیقات را با کمک رایان کوک هدایت کرده است گفت: «پی بردن به ماهیت اولین ستارگان جهان یکی از آرمان‌های ستاره‌شناسان است. به تصور ما این ستارگان زندگی‌های خیلی کوتاه و پرتلاطمی داشته‌اند. همه آن‌ها حالا مرده‌اند، و حتی با قوی‌ترین تلسکوپ‌ها هم نمی‌توانیم آن‌ها را به طور مستقیم مشاهده کنیم. آنچه ما یافته‌ایم بقایای یکی از این اولین ستارگانی است که در جهان تشکیل شدند، و عناصر کربن، اکسیژن، آهن و گاز خالص به صورتی در آن هست که قبلا هرگز دیده نشده بود.

نسل بعدی
نتایج این مطالعه که با همکاری موسسه فناوری کالیفرنیا (کلتک) انجام شد، موید یک چارچوب نظری است که دانشمندان برای توصیف این دوره قدیمی کیهان ساخته‌اند.

دانشمندان معتقدند که اولین ستارگانی که در جهان به درخشش درآمدند غول‌های گازی بودند که اساسا محیط کیهان را دستخوش تحول کردند.

آن‌ها نه تنها بذر عناصر سنگین‌تر که برای تشکیل سیارات لازم بود را در کیهان کاشتند، بلکه تشعشعات شدید مافوق بنفش آن‌ها گاز خنثی اطراف را» سرخ «کرد. پیامدهای این فرآیند اخیر حتی امروز نیز در پلازمای پراکنده‌ای که فضای میان ستارگان را پر می‌کند مشهود است.

پروفسور پتینی گفت:» این فقط اولین گام بود؛ مثل اینکه تازه فسیلی را پیدا کرده باشیم. «

» حالا که راه پیدا کردن این نوع شواهد فسیلی را یافته‌ایم، در وضعیت خیلی بهتری برای یافتن نمونه‌های دیگری از این گونه توده‌های گازی در جهان دوردست که حاوی سرنخ‌های ویژه است قرار داریم. «

یافتن اطلاعات در مورد این مقطع اولیه از تاریخ جهان، یعنی فقط چند صد میلیون سال پس از» انفجار بزرگ «(مهبانگ) یک دستاورد فوق العاده است زیرا رصدخانه‌های کک و وی ال تی را به مرز توانایی‌هایشان سوق می‌دهد.

فقط با نسل بعدی رصدخانه‌ها - با تلسکوپ‌هایی که قطر آینه آن‌ها ده‌ها متر است - می‌توان به کاوش عمیق‌تر درباره شرایطی که به قرون تاریک پایان داد پرداخت.

سازمان رصدخانه جنوبی اروپایی، که وی ال تی را اداره می‌کند، قصد ساختن تلسکوپی با آینه‌ای به قطر ۴۲ متر را دارد و کلتک نیز مشغول پروژه‌ای برای ساخت تلسکوپی با آینه‌ای ۳۰ متری است.


منبع خبر: BBC
+ نوشته شده در  شنبه نهم بهمن 1389ساعت 19:32  توسط نجومي هاي فرزانگان بناب  | 

مريخ ،خيلي دور خيلي نزديك

جام جم آنلاين: بشتابيد كه مريخ و ماه با همديگر هم اندازه شده و در آسمان به يك اندازه جلوه‌گري مي‌كنند. الان بيش از 7 سال است كه از نيمه‌هاي تابستان به بعد چنين ايميلي در گوشه و كنار دنيا رد و بدل مي‌شود و افرادي را انگشت به دهان و حيرت‌زده وادار مي‌كند تا دوستان و آشناياني كه دانايي‌اي نسبت به نجوم دارند را سوال پيچ كنند و صحت و سقم اين خبر را جويا شوند. اما واقعيت چيست؟

آيا واقعا ماه و زهره در نيمه‌شبي از شب‌هاي تابستان تا اين اندازه درشت و پر نور مي‌شود؟ آيا شبي از شب‌هاي تابستان، 2 ماه درخشان در آسمان خواهيم ديد؟

مريخ، همين نزديكي‌ها

سال 1382، 6 شهريور ماه از ساعت 9 شب تا 3 بامداد در رصدخانه آموزشي زعفرانيه تهران بيش از 3000 نفر به تناوب گردهم آمدند تا مريخ را در كمترين فاصله‌اش از زمين رصد كنند. بسياري از آنها فكر مي‌كردند كه در آن شب مريخ را به اندازه ماه بزرگ خواهند ديد و بر سطح آن نشانه‌هايي از زيبايي‌هاي هوش‌رباي مريخ خواهند ديد. بسياري از آنها كه آمده بودند تلاش مي‌كردند تا با كمك تلسكوپ‌هاي 4 و 6 اينچي موجود در رصد خانه و پارك پيرامون آن كلاهك‌هاي قطبي و سفيد مريخ، كوه‌ها و قله‌هاي سر به فلك كشيده 24000 متري اين سياره سرخرنگ، دشت‌هاي پهناور و دره عظيم مارينريس را با عمق چند هزار متري‌اش رصد كنند و زماني كه نمي‌توانستند اين روياهاي زيبا را ببينند به توانايي ابزار‌هاي رصدي موجود شك مي‌كردند و هيچ لحظه‌اي حاضر نبودند فكر كنند كه خبر هم‌اندازه شدن ماه و مريخ را نادرست بپندارند.

مريخ، مهم، خيلي عادي

مريخ جرم ويژه‌اي در منظومه شمسي محسوب مي‌شود. شايد هم اين ويژگي فقط در ذهن ما زمينيان ايجاد شده باشد و از ديدگاه نجومي مريخ اينقدرها هم ويژه نباشد. مثلا مريخ نه سياره خيلي بزرگي است و نه كوچك‌ترين سياره منظومه ما. نه سياره‌اي كاملا فعال (مثل زمين) است و نه سياره‌اي است كه مثل عطارد يا ماه (تنها قمر زمين) خاموش و سرد و مرده است. خلاصه كلام اين كه مريخ واقعا جرم چندان ويژه‌اي نيست. البته واقعا نبايد اينقدر هم بي‌انصاف بود. مريخ شناسه‌هاي منحصر به فردي هم دارد. مثلا بلندترين كوه‌هاي منظومه شمسي به مريخ تعلق دارد. المپوس و آسكرئوس 2 قله بلند با ارتفاعي در حدود 24000 متر (يعني تقريبا 3 برابر قله اورست) روي اين سياره قرار دارند. دره مارينر كه عميق‌ترين دره منظومه شمسي است هم روي اين سياره قرار گرفته است. عمق اين دره در برخي از مكان‌ها حتي از اندازه اورست هم بيشتر است.

اما همه اينها به كنار... مريخ همواره در تاريخ نقشي انكارناشدني در بين زمينيان داشته است. بسياري از زميني‌ها معتقد بودند (و هستند!) كه روي مريخ موجودات زنده هوشمندي زندگي مي‌كنند. برخي، آنها را موجوداتي هوشمند و دوست‌داشتني و مهربان فرض مي‌كنند و بسياري ديگر، آنها را موجوداتي هوشمند و متخاصم مي‌پندارند. موجوداتي كه همواره طي تاريخ منتظر فرصتي بوده‌اند كه به زمين حمله و نسل بشر را نابود كنند. البته دانشمندان هم در باره وجود نشانه‌هاي حيات روي مريخ ايده‌هايي دارند. بسياري از دانشمندان معتقدند كه امكان شكل‌گيري و حضور حيات روي مريخ در تمام دوره‌هاي قديمي و باستاني زياد بوده است و حتي برخي معتقدند كه همين الان هم ممكن است كه روي مريخ موجود زنده وجود داشته باشد. البته نه به آن شكلي كه مردم عادي تصور مي‌كنند. حيات مريخي (اگر الان وجود داشته باشد) در حد باكتري‌ها يا تك‌ياخته‌هاي بسيار ساده و ابتدايي است .

مريخ، جنگجوي خبرساز

مريخ با همه ويژگي‌هاي واقعي و حاشيه‌هاي غيرواقعي‌اش، چند سالي است كه خبري يكسان را همه ساله از خود منتشر مي‌كند. البته نمي‌توان همه تقصير‌ها را به گردن او انداخت. اين مردم هستند كه خبر را مي‌سازند و به گردن او مي‌اندازند. خبر اين است:در شهريور ماه مريخ به اندازه ماه شب 14 در آسمان ديده مي شود .

بياييد ببينيم اصل قضيه چيست؟ آيا اصلا چنين چيزي ممكن است كه رخ دهد؟ آيا اصلا مريخ را مي‌توان اين اندازه بزرگ ديد؟

آيا در طول تاريخ چنين چيزي امكان رخ دادن داشته است؟

مريخ سياره‌اي است كه تقريبا نصف زمين اندازه دارد. شعاع اين سياره حدود 3380 كيلومتر بيشتر نيست، اما ماه حتي از مريخ هم كوچك‌تر است. با شعاع 1700 كيلومتري، ماه تقريبا نصف مريخ اندازه دارد. با اين وصف شايد شما هم فكر كنيد كه پس ماه را در آسمان بايد نصف مريخ ديد! اما اينجاست كه فاصله‌ها نقش خود را بخوبي بازي مي‌كنند. وقتي جرمي را در آسمان (يا زمين، فرقي نمي‌كند) مي‌بينيم در حقيقت آن را با اندازه ظاهري‌اش مي‌بينيم. اندازه ظاهري كاملا به فاصله ربط دارد. جرمي كه دورتر است، كوچك‌تر ديده مي‌شود... و مريخ دور است. خيلي دورتر از ماه. ماه را نزديكترين همسايه زمين مي‌شناسيم. فاصله‌اش تا زمين فقط 300.000 كيلومتر است. در حالي كه مريخ در كمترين فاصله‌اش از زمين كه قرار مي‌گيرد تقريبا ‌57 ميليون كيلومتر تا زمين فاصله دارد و اين يعني آن كه مريخ، حتي در نزديك‌ترين فاصله‌اش با زمين هم كه قرار مي‌گيرد باز 190 بار دورتر است. به همين دليل خيلي ساده مريخ هيچ‌گاه نمي‌تواند همقد و قواره ماه براي ما زمينيان ديده شود.

ستاره‌شناسان براي زماني كه مريخ در نزديك‌ترين فاصله‌اش با زمين قرار مي‌گيرد اسم مخصوصي دارند؛ مقابله. چون در چنين زماني مريخ و خورشيد در آسمان زمين درست در مقابل هم قرار مي‌گيرند. يكي در يك سو و ديگري در سوي ديگر آسمان. وقتي مريخ در مقابله است، از هر زمان ديگري بزرگ‌تر و پر نورتر ديده مي‌شود، اما حتي در اين حالت هم مريخ را چيزي بيشتر از يك ستاره پر نور نمي‌توان در آسمان ديد. حتي در اين حالت مريخ تقريبا 80 بار از ماه كوچك‌تر ديده مي‌شود. حتي در اين حالت كه مريخ از هر زمان ديگري بزرگ‌تر ديده مي‌شود باز هم جرمي مثل سياره زهره در آسمان پر نورتر و بزرگ‌تر از آن ديده مي‌شود و اين يعني كه... خيالتان راحت باشد. هيچ وقت مريخ از يك ستاره معمولي و كمي روشن و البته كمي هم سرخرنگ فراتر نمي‌رود و همه چيز‌هايي كه درباره 2 ماه در يك آسمان و... شنيده‌ايد چيزي بيشتر از يك شوخي بي‌مزه نيست‌.

مريخ و تب نوبه!

مريخ تقريبا در هر دو سال يك بار به حالت مقابله مي‌رسد و اين يعني كه فاصله‌اش را با زمين به كمترين مقدار مي‌رساند. سال 2003 ميلادي مريخ به نزديك‌ترين فاصله‌اش با زمين در طول تاريخ رسيد. در آن سال مريخ به فاصله 7‌/‌55 ميليون كيلومتري زمين رسيد. در آن زمان خبر‌هاي زيادي منتشر شد مبني بر اين كه مريخ به كمترين فاصله (و بالطبع بزرگ‌ترين اندازه) در طول تاريخ رسيده است و همين مورد باعث شد تا خبر رويايي و افسانه‌اي «دو ماه در يك شب» و «مريخ هم اندازه ماه در آسمان» شكل بگيرد. اين خبر دست به دست و دهان به دهان و البته ميل باكس به ميل باكس در جهان چرخيد. از آمريكا تا بوركينافاسو را در نورديد و از آن زمان تاكنون همه ساله در همين ايام (اواخر تيرماه تا اوايل شهريور ماه) دوباره تبي راه مي‌اندازد و ساكت مي‌شود و دوباره سال ديگر و سال ديگر و همين طور تاكنون.

پس از سال 2003 مريخ تا سال‌هاي سال به اين مقدار نزديكي نخواهد رسيد. شايد بتوان سال 2050 (يعني درست 40 سال بعد) را با ‌آن مقايسه كرد. در آن هنگام فاصله زمين تا مريخ به حدود 9‌/‌55 ميليون كيلومتر خواهد رسيد. در ديگر مقابله‌ها، فاصله مريخ و زمين خيلي بيشتر از 55 ميليون كيلومتر خواهد بود.

مي‌دانم كه نمي‌شود، اما اگر مي‌شد؟!

بياييد فرض كنيم واقعا روزي مي‌آمد كه مريخ را هم اندازه ماه در آسمان مي ديديم ، آن‌وقت چه مي‌شد؟ براي اين كه ماه و مريخ هم اندازه زمين در آسمان ديده شود بايد فاصله‌اش تا زمين به 000‌/‌600 كيلومتر برسد. آن‌وقت با توجه به جرم مريخ و فاصله‌اش، اولين و قطعي‌ترين اثري كه بر زمين و زمينيان خواهد گذاشت جذر و مدهاي شديد روي زمين خواهد بود.

اگر چنين شود، بسياري از مناطق ساحلي زمين در اثر چنين جزر و مدهاي هولناكي خالي از سكنه خواهد شد (حواشي خليج‌فارس تا ده‌ها كيلومتر از اين پديده متاثر خواهدشد). از سوي ديگر به‌هم‌ريختگي مداري منظومه شمسي آنچنان شديد خواهد شد كه مثلا ايستگاه‌هاي فضايي و ماهواره‌هاي جي‌پي‌اس و مخابراتي ديگر در مدار زمين باقي نخواهند ماند و... شك نكنيد كه زندگي روي زمين با خطر نابودي مواجه مي‌شود... مريخ دور است و چه خوب كه اينقدر دور است.

نكته

 

 

 

 

 

 



نمايي واقعي از مقارنه ماه و مريخ در آسمان كه با چشم غير مسلح ديده مي شود

 

 

 

 

 

 

 

شايعه دروغين درباره مريخ ادعا مي كند چنين منظره اي در انتظار رصدگران زميني است

محمد رضا نوروزي / جام جم

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم مرداد 1389ساعت 21:25  توسط نجومي هاي فرزانگان بناب  | 

مریخ این سیاره قرمز

مریخ(عربی) یا بهرام (فارسی)چهارمین سیاره منظومه شمسی و  آخرین سیاره سنگی است که بر گرد خورشید می چرخد. در طول تاریخ بشر همواره این سیاره در کانون توجهات نجومی بوده است. برای مثال بابلیان قدیم حرکات این نور قرمزسرگردان آسمان شب را دنبال کردند و نام nargel  یا  نام خدای جنگ را برآن گذاشتند.در همان زمان رومی ها بخاطر گرامیداشت خدای جنگشان اسم کنونی آنرا انتخاب کردند. یونانی ها نیز این سیاره را آرس که بیانگر خدای جنگ آنان است می نامیدند. این سیاره نزد کسانی که به آسمان می نگریستند مظهر جنگ و خون بود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم تیر 1389ساعت 10:10  توسط نجومي هاي فرزانگان بناب  | 

مقارنه سیاره زهره و قلب شیر

سیاره زهره در افق غربی بسیار دیدنی و نورانی است. این سیاره در شامگاه روز شنبه 19 تیرماه 1389 در کنار ستاره قلب شیر جای خواهد گرفت.
 
 Image
+ نوشته شده در  جمعه هجدهم تیر 1389ساعت 21:51  توسط نجومي هاي فرزانگان بناب  | 

عكسهاي نمايشگان نجوم مركز فرزانگان

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم خرداد 1389ساعت 20:22  توسط نجومي هاي فرزانگان بناب  | 

يك عكس زيبا از ماه و زهره

ماه سياره ي زهره را مي بلعد!!!!!!!!!!

Striking new photos from a skywatcher in Hong Kong show the Earth's moon appear to swallow Venus during a weekend cosmic event.

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام اردیبهشت 1389ساعت 21:7  توسط نجومي هاي فرزانگان بناب  | 

تلسکوپ هابل امروز بيستمين سالگرد آغاز ماموريت فضايي خود را جشن مي گيرد.

 

 

 

 

 

 

 


به گزارش باشگاه خبرنگاران به نقل از خبرگزاري فرانسه،تلسکوپ تحقيقاتي هابل 24 آوريل سال 1990 براي انجام ماموريتي ويژه به فضا پرتاب شد و با گذشت 20 سال از آن تاريخ ارسال ميليون ها عکس و تصوير از کره زمين و منظومه شمسي توسط هابل، انقلابي در صنعت هوا و فضا بوجود آورده است.

هابل فقط يک مرتبه و در سال 1993 دچار نقص فني شد. در آن زمان براي قسمتي از شيشه خارجي هابل مشکلي بوجود آمد و پس از ترميم توسط فضانوردان ناسا،سالها بدون وقفه به مخابره تصوير از فضا مشغول بوده است.

تصاوير حيرت انگيزي از کهکشان ها،انفجارهاب مهيب سيارات از جمله مرگ ستارگان وديگر اجرام آسماني تصاوير هستندکه هابل طي 20 سال فعاليت،براي محققان و دانشمندان مخابره کرده است.

هابل همچنين تصاويري از سياه چاله هاي غول پيکر در سراسر کهکشان را به تصوير کشيده است که تاکنون دانشمندان از وجود آن بي اطلاع بوده اند.

هابل با 12 تن وزن و 3/13 متر طول به عنوان معروفترين ماهواره علمي در ميان دانشمندان شناخته مي شود. اين تلسکوپ زمان انفجار بزرگ را که منجر به پيدايش کره خاکي شد بين 500 تا 600 ميليون سال تخمين زده است./

+ نوشته شده در  شنبه چهارم اردیبهشت 1389ساعت 16:38  توسط نجومي هاي فرزانگان بناب  | 

خبر،خبر،خبر

ويژه نامه ي روز جهاني در راه است:

در اين شماره مي خوانيد:

روز جهاني نجوم در ايران

چرا به مطالعه ي نجوم مي پردازيم؟

فيروز نادري ،يك ايراني در ناسا

و....

منتظر باشيد

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم اردیبهشت 1389ساعت 0:15  توسط نجومي هاي فرزانگان بناب  |